Dichtgetimmerd

De A2 tussen Utrecht en Amsterdam is nu definitief dichtgemetseld. Zowel in noordelijk als zuidelijke richting is de trajectcontrole in werking en wordt de verkeersdeelnemer in beide richtingen precies met de meetlat op de vingers gekeken. En  worden forse tikken uitgedeeld.

Welke gevolgen heeft dat? Een aantal observaties

  1. Het moment maakt de mens. Ochtend- en avondspits zijn verschillend. Subtiele verschillen, maar als motorrijder merk je ze wel. In de ochtend is het meer doordouwen, in de middag meer een subtiel spel van de snelheid precies uitkiezen. De ochtend wordt ook beheerst door het invoegmoment bij Maarssen, waar 3 en 2 banen 5 worden wat sommige verkeersdeelnemers pas na Breukelen gewaar worden en soms niet meer. In de middag zijn we er toch wat beter met de hersens bij lijkt het wel.
  2. Mensen leren. De zuid richting heeft al langer te maken met een meekijkende big brother. In het begin vond ik dat een hel. Iedereen reed langzaam, op de enkele nitwit niet die niks door had en stug doorhaalde met 120 of meer. Deze lieden hebben geleerd, en de staat der Nederlanden heeft daar goed aan verdient. Volgens flitsers.nl in het eerste halfjaar 35 miljoen met dank aan 480.000 bekeuringen. Gemiddeld 73 Euro, dat komt overeen met bijna 11 km / uur te hard rijden. Maar na een paar maanden steeg de snelheid langzaam
  3. De invloed van de social media wordt groter en groter. Werd vóór de verbreding van de A2 alleen in de file ge-SMS-t of gelezen, nu de snelheid er weer in zit zie je dat mensen, vooral de dames overigens, continue doen. Vanaf de motor kan ik het goed waarnemen. Afgelopen week gemiddeld 12 weggebruikers op het stuk Vinkeveen – Breukelen aan het texten op de smartphone. Met meestal merkbare gevolgen voor snelheid en slingeren. En dat groeit, ik denk dat het over enige tijd standaard is bij jonger dan 35. Moet ik daar nog wel motorrijden?
  4. de wet van het midden. Nederlanders steken de kop niet graag boven het maaiveld uit. Ook niet op de snelweg. De buitenste stroken vinden we eng. Vrijwel alle verkeer rijdt op de middelste drie stroken, de rechterstrook is voor vrachtwagens, en voor mij, want zo kan ik alles voorbij rijden, en de linkerstrook wordt gemeden want dan moet je nét te hard rijden en val je op. Denkt men.
  5. het meest irritant is nog dat het moeilijk wordt wegmisbruikers en andere zotten en idioten te ontlopen. De enige manier om dat rare mens dat zo druk in gesprek is (hands-free!) dat ze dan 80 en dan 120 rijdt op de middenstrook, en onvoorspelbaar opeens de 4e, is om te hard te rijden, en dat wordt nu juist ongenadig want door een machine afgestraft. Een agent kan ik nog wel uitleggen dat ik niet naast zo’n verkeersrisico wil rijden, zeker niet op 2 wielen, maar een computer heeft geen moreel oordeel. Althans, justitie zal dit niet ingeprogrammeerd hebben, want dat geeft weer een nieuw universum aan mogelijkheden en problemen.

Conclusie

Trajectcontrole  is gemakkelijk voor de staat, en profijtelijk, al weet de overheid zo’n project ongetwijfeld vele malen duurder te maken dan nodig is, een beetje tunnel heeft in dit land software problemen die schier onoplosbaar zijn. Voor de weggebruiker is het de dood in de pot; je blijft gegarandeerd hangen achter een ignomerandus die niet door heeft dat hij of zij in een sociale situatie verkeerd (!), je aandacht is vastgeschroefd op de teller en is niet de omgeving voor mogelijke gevaren aan het scannen, en de enige manier om gevaarlijke weggebruikers te ontlopen is door jezelf op een prent te tracteren. Maar gegeven regel 1 van deze paragraaf zal het gebruik alleen maar toenemen. Ik denk dat ik wat vaker de secundaire wegen ga opzoeken. Dan maar 10 minuten langer onderweg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>